Janaaaa .

______________________________ 

TOKiiO HOTEL <33  

DANKZIJ HEN iiS ALLES BEGONNEN.


x] DANKZIJ HEN;;
BEN iiK NAAR MIJN EERSTE CONCERT[EN] GEWEEST.
x] DANKZIJ HEN;;
HEB iiK MENSEN LEREN KENNEN DiiE iiK
GRAAG HEB <33.
x] DANKZIJ HEN;;
HEB iiK MIJN MUZiiEK LEREN KENNEN.
x] DANKZIJ HEN;;
BEN iiK BEGiiNNEN LEVEN.
x] DANKZIJ HEN;;
iiS MIJN LEVEN TOTAAL VERANDERD.

iiCH LiiEBE EUCH <33

__________________________

We'll make the great escape [1] .

 

Duuuus.  Dit is het eerste deel van het verhaal ( Zoals je wel kan zien XD). Hm, ik kreeg ineens een idee deze vakantie en heb ik dat maar uitgewerkt x]. Maar, ik moet er wel bij zeggen dat je waarschijnlijk lang zal moeten wachten op een vervolg. Want, nu was het dus vakantie, maar binnen 6 weken ofzo beginnen de examens en dat zelf duurt 2 weken, haleluja. En het probleem is. Ik heb nog helemaal niets gedaan. En we moeten alles leren vanaf januari, dus dat is redelijk veel ja. En morgen begint school terug. Aaaaah O_______o. Ik heb helemaaaal geen zin. Engoed, voor de rest heb ik even niets te zeggen XD. Veel plezier met We'll make the great escape <3.


Daaag (L). 

 

Lees verder...

We"ll make the great escape [ Proloog ] .



  

 

Do you know that feeling?
That feeling that you are torn between two choices. Two choices that could determine your life.
That feeling that you don’t know what you want.
You want to stay ‘cause you love him and you know that, deep inside, he loves you too. But you want to go ‘cause you know it is better for everyone if you leave him.

 

“Throw it away. Forget yesterday
We”ll make the great escape
We won’t hear a word they say
They don’t know us anyway.
Watch it burn.
Let it die.
‘Cause we are finally free tonight.”

 

 

Long Shot .


Ik hou enoorm veel van dat liedje =D.
Eigenlijk vind ik de versie van Katy Perry beter, maar de versie van Kelly Clarkson is ook niet slecht =). Ik waarschuw jullie, ik zit een een hyperfase XD.

Lees verder...

Just say Hallo

 

Ik moest vorige keer mijn log dus zomaar onderbreken omdat ik moest gaan slapen >_>. Ouders die vroeg gaan slapen zijn nogal irritant weet je.

Maar, dat was niet wat ik wou zeggen Xd.
Dus eeum. Voor het moment ben ik vrolijk ja, en dat door verschillende redenen ^^. Zoals  ik een paar dagen geleden niet zo vrolijk was, ook door een paar redenen.

Weet je? Ik heb de indruk dat ik nogal moeilijk en druk ben XD. Ik versta het zelf allemaal niet eens wat ik opschrijf, en ik weet ook niet eens waarom ik het doe. Maar ik voel mij een soort van verplicht om dit te doen omdat ik niet verder doe aan mijn verhaal =). Enja, anders verwaarloos ik alles en beetje en dat wil ik dan ook weer niet.

Maar, laten we beginnen bij het begin.

Lees verder...

Hey, she doesn't miss you.


Nou oke,
Ik weeeet dat ik niet echt iets van my laat horen de laatste tijd.
Enja, daar kan ik nu zelf niet bepaald aan doen. Ik heb echt te weinig tijd voor alles de laatste maanden ofso Oo.

Enjaa. Ik wou gewoon even laten weten dat ik dus nog steeds leef.
Ongeveer togh.

Dus. Wat is er zoal in Janaland gebeurd - Zoals Tan het ooit is gevraagd heeft xd-. Ik heb geeen idee of iemand dit ooit zal lezen en of het dan ook iemand interesseert maar dat is niets. Wel, ik zal al maar zeggen dat ik op dit moment niet echt vrolyk ben. En dat is al een tijdje zo en het gaat maar niet weg en dat is frustrerend --". Ik zal is even uitleggen hoe dat komt.

Lees verder...

GEWOON.

Nou, hoi xD.
Well,

HAPPY CHRISTMAS AND A HAPPY NEW YEAR !

 Ik ben mss een beetje laat om het te zeggen,
maar das een detail xD.
Ik weet dat ik gezegd had dat ik in de Kerstvakantie een nieuw deeltje zou hebben (a). Maar ik weet niet, ik ben bijna niet thuisgeweest enja. Ik heb dus echt geen tijd gehad om het
te doen Oo". Misschien dit weekend, ik zie wel ^^.
En vandaag heb ik dus mijn kamer helemaaal opgeruimt,
- Enja, ik weet dat het saai is, maar ik moet dit zeggen om te kunnen zeggen wat ik eigenlijk moet zeggen XD -
en toen had ik een verhaalechtig ding gevonden dat ik 2 jaar geleden heb geschreven enja, ik vond dat ik het hier is op moest zetten ^^. Don't ask me why XD. Waar het nu eigenlijk over gaat?
Well, het is zo een beetje gebaseerd op mijn leven ja. Dus, meet het leven van Jana twee jaar geleden XD. En ik zeg, het is GEBASEERD, dat wil niet zeggen dat ook alles klopt ofsoo.
Enja. Dat wou ik even komen zeggen xD.
Dus, veel leesplezier ofsoo.

 Veel veel Liefde <3.
--------------------------------------------------------------------------

 

Lees verder...

#16 DREAMS CAN COME TRUE.


2 weken later..

Bill’s pov

Sinds die ene kus in het zwembad is er niets meer gebeurd tussen ons, niet dat ze me negeert of iets in die aard. Ze doet normaal tegen me. Wat je normaal kunt noemen toch, ze doet nog altijd anders tegen mij dan tegen de rest van de jongens, alsof ze nog moet wennen aan mijn aanwezigheid. Soms deed ze heel vriendelijk tegen me om dan de andere dag, ja ik weet niet, gewoon raar te doen. Ik snap er niets meer van, geloof me.
Ze heeft een paar dagen in haar kamer gezeten. Alleen. Ze moest even kunnen nadenken, zei ze. We zijn er maar niet verder op ingegaan en hebben haar gewoon laten doen. Het enige gezelschap dat ze had, was van haar kat Minoe en van Véro en Lindsey die af en toe eens gingen kijken hoe het met haar ging en om eten naar haar toe te brengen. Éénmaal heb ik haar even gezien. Toen Lindsey naar binnen ging met een plateau vol eten. Ik stond achter haar om de deur open te doen, en toen zag ik ze. Ze zat op de vensterbank door het raam aan het staren met haar blik op oneindig en afwezig zat ze Minoe te aaien die op haar schoot aan het slapen was. Even draaide ze haar hoofd naar ons om te zien wie er binnenkwam. Toen ik haar zo zag, ging er een schok door me heen. Ze zag er echt verschrikkelijk uit. Ze zag eruit alsof ze al dagen niet geslapen had, de blik in haar ogen was gebroken, haar huid zag er bleker uit dan normaal, het zwart rond haar ogen was helemaal uitgelopen en ze had haar futloze haar in een rommelige staart gestoken. Haar bleke huid en uitgelopen make-up zorgden echt voor een griezelig effect en ik voelde een rilling over mijn rug gaan. Lindsey had het gemerkt en ze gebaarde dat ik weg moest gaan. “Sorry” vormden haar lippen nog en toen sloot ze de deur. Ik was niet echt in staat om nu al weg te gaan en bleef nog een tijdje geschokt naar de deur staren met haar gezicht op mijn netvlies gebrand. Na een paar minuten vervaagde haar beeld en kwam ik weer tot mezelf. Ik ben naar de rest gegaan en heb er geen woord over gezegd. Ook niet toen Lindsey terug kwam en me met een smekende blik aankeek.
Twee dagen erna zat ze ineens terug aan de ontbijttafel. Ze zag eruit alsof er niets gebeurd was. Haar ogen glinsterden terug, ze had kleur in haar gezicht en haar haar hing glanzend over haar schouders. Ik moest even met mijn ogen knipperen om te zien of ik echt wel goed wakker was - ik kwam pas uit mijn bed dus het kon goed zijn dat ik nog sliep - maar ze zat daar nog steeds en ze kreeg een stralende glimlach op haar gezicht toen ze ons in de gaten kreeg. “En, wat vind je ervan?” vroeg ze. Toen pas viel het me op dat de tafel helemaal gedekt was, met vers geperst fruitsap en verschillende soorten koeken die ze zo te zien net van bij de bakker was gaan hal. We zaten haar gewoon maar aan te staren –ik bedoel, ze heeft net dagen als een wrak in haar kamer gezeten, bijna niets gegeten en op een dag zit ze gewoon terug bij ons alsof dat er niets gebeurd is en heeft ze zelfs gezorgd voor een onbijt, iets wat ze normaal nooit doet, dat denk ik toch tenminste. Gustav was de eerste die zich herpakte, hij had zich waarschijnlijk de woorden herinnert die Lindsey onlangs nog tegen ons gezegd heeft. Het was niet de eerste keer dat dit gebeurde en als ze haar kamer terug uitkwam, dan deed ze alsof dat er niets gebeurd was en praatte ze er niet meer over. Ze haatte het als je er dan vannalles over begon te vragen en het enige dat ze wou was gewoon terug normaal doen.  “Waar hebben we dit wel niet aan te danken?” vroeg hij verbaast toen hij steeds weer van de tafel naar haar stralende gezicht keek. “Ik wou me verontschuldigen” antwoordde ze zachtjes. Tom was nog half aan het slaapwandelen en wreef vermoeid in zijn ogen terwijl hij de keuken binnen kwam strompelen. Hij had haar nog niet opgemerkt en ging gewoon op een stoel zitten met zijn hoofd in zijn handen, klaar om zo terug in slaap te vallen. “Wel, waar wachten jullie op? Waarom zitten jullie zo te kijken?” Jana grinnikte even en ging dan maar gewoon op de schoot van Tom zitten. “Hé? Wat zullen we nou krijgen?” Hij keek verbaasd naar het meisje dat zomaar op zijn schoot kwam zitten en het duurde een tijdje voor hij door had dat het Jana was. “Jana!” kirde hij verrast. “Goeiemorgen Tommie.” zei ze en ze gaf hem een zoen op zijn wang. “Blij dat je terug bent, schoonheid.” kon hij niet laten om te zeggen. Ze trok er zich niets van aan en gaf hem een knipoog. Toen ging ze de anderen die ook aan tafel waren gaan zitten  een goedemorgen zeggen.  Zelfs mij begroette ze vrolijk. Ik kreeg overal kriebels toen ze me een zacht kusje op de wang gaf en ik had er veel moeite mee om haar niet dichter tegen me aan te trekken.
Ik lag in mijn bed, klaarwakker naar muziek te luisteren. Ik zou eigenlijk nog een beetje moeten slapen vermits ik vanavond zal moeten zingen – vandaag was het het feest met alle vriendinnen - , maar ik kan niet meer in slaap geraken. De laatste tijd slaap ik echt slecht. Ik besloot om zachtjes wat mee te zingen met het liedje dat nu uit mijn mp-3 speler kwam.

 

I'll think I'll get out of here
Where I can run just as fast as I can
To the middle of nowhere
To the middle of my frustrated fears
And I swear you're just like a pill
Instead of making me better
You keep making me ill
You keep making me ill

 

Net toen het refrein gedaan was, werd ik uit mijn concentratie gehaald door een luide gil. Geschrokken veerde ik recht uit mijn bed en deed mijn deur open. Er klonk nog een gilletje, minder luid dan de eerste, en nu wist ik dat hij uit de kamer van Jana kwam. Ik haastte me naar haar kamer, hopend dat er niets ernstigs gebeurd was. Toen ik haar kamerdeur opendeed, stond ze op haar bed met bange ogen naar haar kast te wijzen. “Da- Da- Daarr” stotterde ze. Ik volgde haar vinger en toen zag ik het. Ineens kwam er vannachter haar kast een klein hoofdje van een muis tevoorschijn. Ik gaf zelf meteen een luide gil en ging naast haar op het bed staan, met mijn armen rond haar. Ze keek me raar aan en barstte toen in lachen uit. “Wat?” vroeg ik een beetje geïritteert. “Jij, Bill Kaulitz, bent bang van een muis?” hakkelde ze tussen haar lachbuien door. “Nuja.. Jij toch ook?” mompelde ik maar. “Oke, wat doen we nu?” vroeg ze nadat ze gekalmeerd was en we nog altijd op haar bed stonden, ik met mijn armen rond haar heen. Het voelde goed vond ik. “Eum zo blijven staan tot er iemand komt om die muis weg te doen?” suggereerde ik. “Natuurlijk, dat wil je wel he?” grijnsde ze. Ja, eigenlijk wel ja, maar dat zei ik niet. Ze wurmde zich uit mijn omhelzing en sprong van het bed af. “Jana? Wat doe je nu?”  vroeg ik verbaasd. “De muis pakken, wat anders?” zei ze zo nonchalant mogelijk. Nou, ik begreep er niet veel van hoor. Meisjes, bah. Ik blijf toch liever op het bed staan hoor, stel dat die muis nu ineens op mij komt afgelopen. Nee bedankt. Jana begon alle rommel die op de grond lag op haar bed te leggen zodat er bijna geen plaats voor mij meer was en toen ze na een tijdje begon te zagen dat ik mee moest komen helpen, ben ik uiteindelijk maar van haar bed gekomen en heb haar geholpen met alles op haar bed te leggen. “Wauw”, zei ze gespeeld bewonderend, “ik had nooit gedacht dat je ooit van dat bed zou komen.” “Nee, ik ook niet.” zuchtte ik. “Wel bedankt” zei ze en ze gaf me snel een klein kusje op mijn wang. Zo snel dat ik eigenlijk niet wist of het echt gebeurd was, of het gewoon mijn fantasie was die me te parten speelde. Ik ging maar voor dat laatste. We hadden al één kant van haar kamer gedaan toen opeens de muis terug tevoorschijn kwam. “Daar!” gilde ik terwijl ik vlug weer op het bed ging staan springen. “Daar! Kijk dan! Daar is de muis! Pak ze dan!” Jana keek me een tel weer verbaasd aan en kreeg toen de slappe lach. Ze lach bijna op de grond te rollen van het lachen. “Janaa! Stop met lachen en pak die muis nu gewoon!” riep ik hysterisch. “Oke, oke, al goed.” Hikte ze.

DREAMS CAN COME TRUE [DEEL 3]


DEEL 11 - 15

Lees verder...

DREAMS CAN COME TRUE [DEEL 2]


DEEL 6 - 10

Lees verder...

DREAMS CAN COME TRUE [DEEL 1]


INTRO + DEEL 1 - 5 

Lees verder...
http://www.rockyou.com/ctimer/publish.php?instanceid=15560074